Morfologia pychy

 

Morfologia pychy

                       Z ziarna rzuconego w wykładzie
                                     prof. Jerzego Bralczyka

Dawny uczyciel był sługą jasności,
Dziś nauczyciel pęka z swej ważności.
W przedrostku „na-” swą skończoność chowa,
On już „nauczył” – i pusta jest głowa.

Uczeń się uczy w wieczystym potrzasku,
Gdy nauczyciel kąpie się w tym blasku.
Lecz gdyby uczeń stał się już „nauczniem”,
Przerwałby pychę – rzetelnie i hucznie!